dasdasdaw
Göktuğ Canbaba – Ayyaş Buda
Edebiyat / 8 Eylül 2018

Kemal Sunal’ın Varyemez filmi vardı, ben küçükken izlemiştim, hani o zamanlar bizim için, Hababam Sınıfı İnek Şaban’dı Kemal Sunal ama bu film de olgun bir erkek rolündeydi, gerçi olgun kelimesini şimdi kullandım o zaman sorsalar Kemal Sunal yaşlı yada baba rolünde derdim, her neyse mesele o değil zaten, o film de şöyle bir sahne kalmıştı aklımda, Cem Davran, film çekiyor sanat filmi, Kemal Sunal’da bu ne biçim bir film falan mı ne diyordu, oda bu sanat filmi, kimse bir bok anlamayacak ki sanat filmi olsun diyordu. İşte Ayyaş Buda kitabını da Göktuğ Canbaba bu tarz da yapmış. Bu yazımı okuyanlar ve kitabı beğenenler saldırmasın bana, benim yazdığım kitle genel halk kitlesi, kitap ise yol hikayesi, çıkılan uzun bir yolculukta çekilen fotoğrafların bir kaç yıl sonra hikayeleştirilmesiyle oluşturulmuş bir kitap. Kitabı okurken çok fazla tasvir, ayrı bir hava hissettim, ben o havadan değilim, olmayacağım da ama o kafayı öğrenmiş oldum. Tek düze kitap okuyan birinin bu kitabı sevme ihtimali yok, lakin bu tarz bir yaşam tarzı olan, bu tarz bir edebi metinlerden hoşlanan birinin bana küfrettiğini şuan hissediyorum. Kitap okurken hayal gücü çok güzel çalışıyor, belki o anlattığı yerlere gitmediniz, ama muhakkak bir uzak doğu, nepal filmi seyretmişsinizdir ve yazar Göktuğ…